Oprogramowanie dla kancelarii prawnych a prawo karne

2019-03-07

Oprogramowanie dla kancelarii prawnych, czyli dobre zarządzanie tajemnicą zawodową.


Zawsze jednak pojawia się wątpliwość, czy sankcji z art. 266 § 1 k.k. podlegać powinny przypadki wcześniejszego ujawnienia tajemnicy zawodowej, posiadające swe źródło w etycznych normach? Zatem na pierwszy rzut oka, wydawać się może, że ustawodawca który już objął penalizacją w ujawnieniu tajemnicy ustawowej oraz umownej, to jeszcze nie uczynił tego w konkretnym odniesieniu co do tajemnicy opartej na samej etyce. Jednak trudno byłoby wytłumaczyć taką właśnie niekonsekwencję, jeżeli chodzi o oprogramowanie dla kancelarii prawnych http://mecenasit.pl/kancelarie/.


Mało zasadne wydaje się posłużenie wykładnią jak a maiore ad minus, tego właśnie rodzaju zabieg interpretacyjny, samym postępowaniem prowadzi do wyjścia za granice wykładni literalnej, co nie powinno być dopuszczalne w przypadku wszelkich norm prawa karnego. Często jednak wydaje się, iż rozwiązania dostarcza prawidłowe rozumienie zobowiązania tylko jako źródła tajemnicy. Dlatego trzeba zauważyć, iż podstawą świadczenia swoich usług zawodowych zawsze jest umowa pomiędzy przedstawicielem zawodu i jego klientem. Do najczęściej występujących w praktyce sytuacji kolizji, między potrzebami procesu karnego a tajemnicą zawodową jest powołanie zobowiązanej osoby do zachowania tajemnicy na świadka w aspekcie oprogramowania dla kancelarii prawnych.


Zawsze z jednej strony przepis art. 177 § 1 k.p.k. stanowi, iż każda osoba, która została wezwana w charakterze świadka musi stawić się oraz złożyć zeznania. Zaś z drugiej strony — na każdym świadku ciąży obowiązek dotyczący zachowania zawodowej dyskrecji. Uwzględniając widzenia znamion przestępstwa z art. 266 § 1 k.k. każde złożenie przez określonego świadka zeznania, co do okoliczności które zostały objęte tajemnicą zawodową, i z pewnością stanowi ona realizację czasownikowego znamienia ujawnienia owej tajemnicy zawodowej. Tyma samym za bezpodstawne uchylenie się od takiego złożenia zeznania świadkowi grozi — oprócz kary porządkowej przewidzianej w art. 285 oraz art. 287 k.p.k.13 — karna odpowiedzialność za poplecznictwo z art. 239 § 1 k.k.14. To oznacza, że przedstawiciel takiego zawodu, którego dyskrecja ma swoje źródło w etycznych normach albo zobowiązaniu, w żadnym przypadku nie może powołać się na prawo co do odmowy zeznań oraz zmuszony jest (stosownie do art. 177 k.p.k.) złożyć zeznania zgodne z prawdą, również co do faktów objętych dyskrecją. Ma to również zastosowanie w odniesieniu do oprogramowania dla kancelarii prawnych.


Zatem w tej sytuacji pojawia się pytanie dotyczące odpowiedzialności świadka za przestępstwo z art. 266 § 1 k.k. Można wnioskować, że odpowiedź wywieść można ze specyfiki zobowiązania lecz jako źródła zawodowej dyskrecji. Bardzo trafnie zauważyć można w literaturze karni stycznej, przyjęcie umownych obowiązku zachowania tajemnicy, które musi spełniać wszystkie określone wymogi skutecznej czynności prawnej, które wynikają z przepisów w prawie cywilnym, nie może zatem sprzeciwiać się ustawie oraz zasadom współżycia społecznego.